Obserwatorzy

środa, 13 marca 2013

Chapter 29 :DD






Z samego rana, gdy się obudziłam, potem już nie mogłam usnąć. Choć nawet jeszcze do końca słońce się nie wychyliło zza horyzontu, ja już byłam na nogach.
Następną godzinę spędziłam w wannie,nie mając nic innego do roboty, nie chcąc oczywiście budzić chłopaków.
Potem wysłałam sms Sam, w którym podałam jej godzinę i miejsce spotkania.
Nie chciałam dzwonić, gdyż bałam się że ona też obraziła się na mnie za to że wyjechałam. Miałam też nadzieję że przyjdzie.
Mając jeszcze sporo czasu, wzięłam walizkę, z którą podróżowałam przez ostatnie tygodnie i wyjęłam z niej wszystkie rzeczy, które w większości poszły do prania.
Nawet to nie zajęło mi dużo czasu. Wreszcie coś mi zaświtało. Założyłam na siebie mój fioletowy szlafrok i jak najciszej umiałam zeszłam na dół.
W półkach znalazłam wszystkie potrzebne mi przedmioty i zajęłam się robieniem babeczek.
W połowie już wydawało mi się że wyjdą złe, gdyż ja nigdy nie piekłam, jedyne co, to tylko kupowałam. Toteż nowe wyzwanie z samego rana poprawiło mi humor.
Minęła godzina, gdy dźwięk w piekarniku oznajmił że jest gotowe.
Pośpiesznie wyjęłam babeczki i odstawiłam je do ostygnięcia, a ja w tym czasie poszłam się przebrać.
Po pomalowaniu się i wyprostowaniu włosów szybko się ubrałam. Kurtkę i torebkę zniosłam do salonu, by potem nie wchodzić do góry i skierowałam się do kuchni.
Zamiast zastać całego stołu w babeczkach, zastałam chłopaków z pełnymi buziami i walające się papierki po podłodze, a po moich babeczkach ani śladu.
-Ej, miałam je ozdobić -żąchnęłam się.
-I bez tego były dobre -Lou ledwo przełknął to co miał w buzi.
-Dobra nie ważne.
Wyszłam do salonu by zabrać swoje rzeczy. Właśnie zakładałam kurtkę gdy wszedł Niall.
-Idziesz gdzieś?- zapytał.
-Tak, umówiłam się z Sam.
-Myślałem że ten dzień spędzimy razem.
-Lepiej na razie nie wystawiać się do aparatu.
Pokiwał głową, a ja cmoknęłam go w policzek.
Wzięłam torebkę i wyszłam, rozglądając się za taksówką, ale chwilę potem z okna wychylił się Niall i rzucił mi kluczyki. No tak, wsiadłam do Porshe i skierowałam się do ulubionej kawiarnii Sam, tym też chciałam ją trochę udobruchać.
Po zaparkowaniu i wejściu do środka w rogu sali zauważyłam Sam.
-Myślałam że nie przyjdziesz? - zaczęłam chociaż nie były to odpowiednie słowa jak na początek.
-Tak, miałam taki zamiar- odpowiedziała z wymuszonym uśmiechem.
-No przepraszam, nawet nie wiedziałam że będę wyjeżdżać, chciałam cię potem o tym powiadomić, ale pewnie Niall by się o to pytał i...
-Pytał się i bez tego, ale to nie o to tu chodzi.
-Nie rozumiem.
-Jak mogłaś przefarbować włosy, to ja tu miałam być jedyną blondynką!-wreszcie się uśmiechnęła, tak jakby tylko wcześniej udawała.
Za to ja, zamiast również się uśmiechnąć zaczęłam się spazmatycznie śmiać, aż para przy sąsiednim stoliku zaczęła się na mnie krzywo patrzeć.
-Przykro mi, ale zamierzam zostać w takich jeszcze na jakiś czas.
-O nie, za chwilę idziesz do fryzjerki i przefarbujesz je!
-Nie za chwilę, bo muszę się chyba umówić nie?
-Już to zrobiłam - uśmiechnęła się w zwycięskim geście.
-Ale jak, przecież dopiero przyszłam.
-Powiem tak, na pewno na jednej okładce nie byłaś.
-Dwóch?
-O wiele więcej.
-Super, dobra mogę iść, ale najpierw zjem śniadanie, bo chłopaki zjedli mi poprzednie.
-Jasne, już zamówiłam ci.
Pokiwałam głową.
-To jak między tobą a Niall'em wszystko w porządku?-dodała.
-Można tak powiedzieć.
Widząc wyraz mojej twarzy nie zadawała więcej pytań. Szczerze mówiąc nie chciałam o tym rozmawiać, na razie jeszcze nie. A czy mówiąc że wszystko jest w porządku nie skłamałabym? Przez dłuzszy czas nie będzie tak jak kiedyś, może z czasem, jak wszystko wróci do normy. Na pewno nie stanie się to w najbliższym czasie, gdy oni wyjadą, a ja zostanę w opustoszałym domu.
Z moich myśli wyrwał mnie kelner, który przyniósł nasze zamówienia.
Oczywiście było to ciastko, które zawsze zamawiałam w tym miejscu i obie dostałyśmy również Latte.
Pół godziny później siedziałyśmy już moim samochodzie i jechałyśmy do fryzjera, do którego chodziłam odkąd skończyłam 15 lat.
Tak na prawdę nie chciałam znów wracać do starego koloru, ale skoro wszystkim w moim otoczeniu to nie pasowało, musiałam to zrobić. Może jednak nie było mi w tym odcieniu ładnie, tak jak sobie wmawiałam.
Ostatecznie wychodząc z salonu nie wyglądałam tak samo jak miesiąc temu.
Owszem, zmieniłam kolor, ale na jeszcze ciemniejszy niż przedtem, podchodzący pod czarny.
Zmiana koloru, przypomniała mi też o czymś, co zrobiłam w Islip, mianowicie o tatuażu. To jednak prawda, że jak się zacznie nie można przestać.
Chciałam więcej, ale z tym planem nie mogłam się zdradzić, zwłaszcza przy Sami. Ona nie była nigdy za 'okaleczaniem' skóry, tak samo jak Alexis.
Narazie tylko Harry wiedział o moim pierwszym i chciałam aby tak zostało.
Po przejściu okolicznych sklepów z Sam, ona musiała już wracać. Ku moim licznym prośbom zgodziła się bym podwiozła ją do domu.
Kupiłyśmy dzisiaj dość dużo rzeczy i nie chciałam żeby szła pieszo, nawet jeśli było to 10 minut.
Mieszkała w całkiem przeciwnym ode mnie kierunku, dlatego wracając musiałam znów przejechać przez centrum.
Nadal po głowie chodziło mi ta jedna rzecz.Musiałam się powstrzymywać by nie stanąć przy pierwszym lepszym salonie tatuaży. Jednak gdy stanęłam w gigantycznym korku postanowiłam jakoś zatuszować ten czas.
Nie był to jak podejrzewałam, pierwszy lepszy salon Tattoo, o tym dowiedziałam się od Zayn'a, gdy zapytałam go o pierwszy tatuaż.
Byłam jednak nieco spięta. Usiadłam w poczekalni i zaczęłam przeglądać katalog.Ten za duży, ten zbyt skomplikowany ten mi się nie podoba.
Dopiero gdy na którejś ze stron zobaczyłam napis 'Ostatnia Szansa', wiedziałam po co tak na prawdę tu przyszłam.
Może i było to młodzieńcze zachowanie i możliwe ze kiedyś będę tego żałować. Może. Weszłam do pokoju i powiedziałam jak wyglądac ma tatuaż.
Kilkanaście minut później na moim prawym nadgarstku widniała literka 'N'.
Nie była też w widocznym miejscu gdyż na codzień to miejsce zakrywa bransoletka.
Z jednej strony byłam zadowolona, na tyle zadowolona by tego samego dnia zrobić drugi, większy. Nie chciałam zaraz stawać się tak jak Harry czy Zayn, to będzie góra 10 tatuażnie nie więcj i na pewno nie w jednym przedziale czasowym.
Pierwszy tatuaż na plecach, drugi na nadgarstku, trzeci postanowiłam mieć na przedramieniu, może i było to dość widoczne miejsce, ale dzisiaj na pewno nikt się o tym nie dowie, na pewno nie przy bluzce z długim rękawem.
Gdy wyszłam z budynku, na dworze już się ściemniało.
Straciłam kompletnie poczucie czasu.
Wsiadłam prędko do samochodu i ruszyłam prosto do domu.
Po zaparkowaniu, na głowę zaciagnęłam bardziej czapkę, by od razu nie dowiedzieli się że zmieniłam kolor włosów.
Na samym początku weszłam do salonu, ale tam ich nie było, w kuchni także.
Pomyślałam że gdzieś wyszli. Weszłam do góry. Wchodząc po schodach usłyszałam że coś, a raczej ktoś upadł i to w moim pokoju.
Otworzyłam drzwi, ale nie było tam żywego ducha.
Odłożyłam kurtkę na fotel, rozpakowałam torebkę i odłożyłam czapkę na miejsce. Następnie wzięłam kurtke by ją schować w szafie.
Otworzyłam drzwi.
-Cześć!-po tym jak krzyknęłam, Lou przywitał się jakby wcale nie siedział w mojej szafie.
-Kurde, czemu mnie straszysz i jeszcze z mojej szafy!
-Pod prysznicem nie było miejsca.
-Co?
Zamknęłam drzwi szafy, chociaż nadal tam siedział. Poszłam do łazienki i odsłoniłam drzwi prysznica.
-Hej!-przywitali mnie Harry, Zayn i Liam.
-Zapytałabym, ale nie chce wiedzieć.
Przeszłam znów do pokoju, a oni za mną, Louis też wyszedł do nas.
-Wiecie co, jednak muszę zapytać co robicie.
-Oglądaliśmy twoje ubrania-odpowiedział Harry, jakby to była najoczywistsza rzecz na świecie.
-Mam zgadywać, że Niall siedzi pod łóżkiem?
-Nie jego nie ma.
-Dobra, nie ważne, a co chcieliście od moich ubrań?
-Nie od wszystkich, wybieraliśmy sukienkę.
-Bo?
-Bo idziesz jutro z nami na rozdanie nagród!
-Bo?
-No weź, będzie fajnie.
-Jakoś nigdy nie chodziłam, a teraz jest jakiś szczególna okazja.
-Nie.
-Oj dobra, a teraz możecie już sobie iść.
-Okej, a właśnie, fajnie że masz znów ciemne włosy-napomknął Malik.
Wywóciłam oczami. Po tym jak wyszli usiadłam za biurkiem by włączyć laptopa. Znów uchyliły się drzwi.
-Zostawiłeś buty pod prysznicem?- zapytałam nawet nie wiedząc kto wchodzi.
-Nieee-odpowiedział mi dzwiony Niall.
Gwałtownie się odwróciłam. Uśmiechał się.
-Gdzie byłeś?
-Musiałem coś załatwić-nie dał mi dojść do głosu, bo wręczył mi małe pudełeczko ze znaczkiem Chanel.
-Przyszło to dzisiaj pocztą-wytłumaczył.
Otworzyłam je, w środku był naszyjnik z logiem marki, ale nie wiedziałam po co to i od kogo.
Jednak było coś tam jeszcze, list. Nie taki zwyczajny, wydrukowany na kredowym papierze ze specjalnymi zdobieniami.
'Chcielibyśmy w ten sposób zaprosić cię do współpracy z marką Chanel.
Zapraszamy do naszego biura, jutro od 12 do 16.
'
Pod spodem załączony był jeszcze adres.
-To żart?
-Nie wiem, tylko odebrałem.
-Nie ważne.
-Czyli nie pójdziesz?- trochę się zmartwił.
-Po co?
-Tylko by dowiedzieć się o co im chodzi.
-Jeszcze się zastanowię.
-Okej- zaczął wychodzić.
-A tak w ogóle, ładniej ci w ciemniejszych włosach- uśmiechnął się i wyszedł.
Bardzo dziwiło mnie jego zachowanie, był taki nieobecny.
Wyszłam za nim, pierwsze gdzie zaczęłam go szukać to jego pokój, tam też go znalazłam.
Siedział na swoim łóżku oczy wbijając w podłogę.
Usiadłam obok niego.
-Coś się stało?-zapytałam z lekko odczuwalnym strachem w głosie.
Odwrócił się w moją stronę.
-Czy zostałaś ze mną tylko dlatego że cię to prosiłem?
Jego słowa kilka razy przeleciały mi przez głowę, póki je zrozumiałam.
-Oczywiście, że nie.
Wyciągnął rękę by dotknąć mojego policzka, ale w połowie drogi się zawahał i tego nie zrobił. Spojrzałam na niego pytającym wzrokiem.
-Mam wrażenie, że coś się między nami zmieniło -mruknął na wpół słyszalnie.
-Wiesz dobrze, że na razie nie będzie tak jak kiedyś.
-A kiedy, za miesiąc, rok? Myślisz, że fajnie się czuję z tym że nawet nie mogę cię pocałować.
-Wiesz, że to nie tak.
-A jak? Powiedz mi czy już zawsze tak będzie, czy może kiedyś. Nie rozumiem co zrobiłem źle.
Teraz ja wyciągnęłam dłoń żeby dotknąć jego policzka, ale złapał mnie za nią.
-Wiesz że nie o to mi chodzi- sprostował.
Spojrzał na moją rękę. Odwrócił ją, szczególniej przyjrzał się nadgarstkowi.
-Nadal?-zapytał niepewnie.
-Teraz już wiesz, na pewno nie zrobiłabym tego gdybyś nie był dla mnie ważny.
Wreszcie lekko podniósł kąciki ust. Znów w jego oczach pojawiły się żywsze kolory.
Potem, pierwszy raz od kilku tygodni, pocałował mnie. Nie był to normalny pocałunek, wydawał się spragniony, inny. Oddałam go, wreszcie czując jego bliskość, której tyle oczekiwałam.
Gdy oderwał się ode mnie, widać było na jego twarzy szczęście.
-Kiedy się przekonałaś do tatuaży?
-W pierwszy dzień, kiedy wyjechałam.
Popatrzył na mnie zdziwionym wzrokiem. Zarzuciłam tylko włosy na jedną stronę i pokazałam mu tatuaż na karku.
-Masz dwa?-zdziwił się.
-Trzy- pokazałam mu jeszcze ten na przedramieniu.
-Wystarczy tyle.
Wzruszyłam ramionami.
Cmoknęłam go jeszcze raz i wyszłam do siebie. Na razie jeszcze nie chciałam spać z nim w jednym łóżku, za dużo atrakcji jak na jeden dzień.
Byłam kompletnie padnięta.
-----------------------

Coś mi chyba nie wyszedł. Takie coś jak- wyszłam, przyszłam, zrobiłam itd.
Ale, ale ehm nie wiem. Jednak postanowiłam że go dodam, skoro i tak siedzę sama w domu, przy okazji mam czas by poczytać wasze blogi :))
PS:
Z koleżanką założyłam tak jakby duet. Szansa że się wybijemy jest jak 1 do 1000000 , ale z tego powodu że obie lubimy śpiewać( nie mówię że umiemy) zaczęłyśmy robić covery do różnych piosenek.
Nie dawno dodałyśmy pierwszy (One Direction - One Way Or Another)
-        Cover
Więc jeśli możecie wejść i skomentować to byłabym wdzięczna, liczą się wasze opinie, czy jest źle , okropnie czy zgon na miejscu :D Tutaj macie też nasz Twitter, który założyłyśmy kilka dni temu, więc dużo obserwatorów nie ma (było 12 a teraz jest 8;(), więc POMÓŻCIE SPEŁNIĆ MARZENIA DZIECIOM(chorym na głowe) :))
Jeśli nie wiecie która to ja , to ta bez okularów  :D

sobota, 9 marca 2013

Chpter 28.:):*



[...]
Pod koniec drogi , gdy moje przemyślenia doszczętnie zostały zmiażdżone przez jeszcze trzeźwo myślący mózg , zwolniłam tępo.
Gdy weszłam do domu , moją uwagę przykuły stojące walizki.
-Coś długo cię nie było - żąchnął się Harry i dopiero wtedy go zauważyłam .
-Tak - miałam za dużo w głowie , by wyszukać jakąś inną odpowiedź.
Usiadłam na brzegu łóżka i zaczęłam bawić się palcami. Loczek moment przyglądał się mi , ale chwilę potem usiadł obok.
-Wracasz do Anglii- było to raczej stwierdzenie niż pytanie .
Pokiwałam głową.
Kątem oka, zauważyłam że się uśmiechnął. Polepał mnie po kolanie i wstał, od razu w lepszym nastroju.
-Mamy samolot za półtorej godziny, więc radzę ci się pośpieszyć.
-Czemu tak wcześnie?
-Wcześnie? I tak w Londynie  będziemy dopiero po 7.PM.
Znów tylko pokiwałam głową .
Skoro miałam tylko jakąś godzinę , zaczęłam się pakować. Jednak nie było tego dużo. Gdy tu przyjechaliśmy nie widziałam sensu by na trzy dni się rozpakowywać, dlatego wszystko zostawiłam w walizce.
Wzięłam szybki prysznic, dlatego że miałam spędzić następne 5 godzin w samolocie. Przebrałam się w cieplejsze rzeczy niż by Jamajka wymagała.
Niedługo po tym jak już się uszykowałam, Harry oznajmił że musimy wychodzić. Rzuciłam ostatnie spojrzenie na domek, wzięłam walizkę, torebkę z przewieszoną przez nią marynarką i wyszłam.
Tym razem już nie szliśmy wzdłuż plaży jak na początku, przed domkiem stała taksówka.
Załadowaliśmy do niej nasze bagaże i ruszyliśmy.
Na moje nieszczęście o wszystko szło tak szybko. Nie zdąrzyłam się obejrzeć, a wsiadałam do samolotu.
Przez cały lot z Harry'm prawie wcale nie rozmawiałam. Wiedział że bardzo się stresuje, nawet gdy myślał że o tym nie wiem, spoglądał na mnie kątem oka, ale mylił się, wszystko widziałam.
-Nie martw się, wszystko się ułoży - odezwał się gdy samolot miał za kilka minut wylądować.
-Łatwo ci to mówić, bo co mam wejść do domu i rzucić mu się na szyję ?
-No nie tak od razu,ale gdy będziesz go widzieć codziennie, to ci przejdzie.
-Nie powiedziałam, że wracam do was, tylko do Londynu.
-Nie rozumiem.
-Dzisiaj pójdę do Sam, a jutro zacznę rozglądać się za jakimś domem.
-Chyba żartujesz.
-Nie Harry. Myślisz że teraz będę zachowywać się tak , jakby nic się nie stało.
-Ale nawet nie wiesz co się stało, pozwól mi wytłumaczyć.
-Gdybym chciała wyjaśnień, już dawno bym je znała.
-Czyli weźmiesz swoje ubrania i znikniesz już na zawsze?- przybrał chłodniejszy wyraz twarzy.
Nie odezwałam się. Nie byłam pewna co teraz będzie. Z samego początku myślałam że wrócę do rodziców, ale oni o tym wszystkim nie mieli pojęcia i jednak chce żeby tak zostało.
Powrót do NY też nie wchodzić w grę, nie czułam się tam dobrze, czyli jednak jestem jedna z tych osób które nie umieją normalnie funkcjonować w obcym państwie.
Zostało mi jedynie, kupić jakiś mały domek w Londynie i tak jak to powiedział Harry, żyć jakbym ich wcale nie spotkała.
Właśnie w tym momencie zaczęłam żałować że przerwałam naukę.
Byłam pewna, że szkoła mi tylko zawadzała, a wcale tak nie było, właśnie teraz gdy powinnam mieć jakieś kwalifikacje, pozostałam z niczym.
Kilka munut później już odpinałam pasy. Zabrałam wszystkie swoje rzeczy i wyszłam na chłodne powietrze(typowe dla Londynu).
Pierwszy raz od dłuższego czasu ucieszyłam się że coś zrobiłam dobrze, nawet tak banalną rzecz jak zabranie marynarki.
Założyłam ją szybko i razem z innymi pasażerami udałąm się do budynku po walizkę.
Nie byłam pewna czy Harry jest na mnie obrażony, czy też nie bo wcale się nie odzywał. Moim zdaniem powinien uszanować moją decyzję, bo i nawet gdybym mieszkała sama nie umiałabym nie zadzwonić do niego czy Zayn'a albo Liam'a.
Wychodząc z środka, zauważyłam lub mi się tylko wydawało że dwie dziewczyny rzuciły mi pełne żalu spojrzenia, nie wiedziałam też dlaczego.
Wsiedliśmy do już drugiej tego dnia taksówki i ruszyliśmy do domu?.
Tak samo jak wcześniej, gdy chciałam by czas płynął wolniej, ten jak na złość pędził coraz szybciej.
Bardzo się bałam, już nie tego co robię po wejściu do domu, ale raczej tego, że gdy tylko zobaczę go od razu mu wybaczę i zostanę.
Ale już postanowiłam i nic tego nie zmieni.
Cały dzień był taki, jakby wszyscy działali na przyśpieszonych obrotach, a tylko ja pozostałam w tyle.
Przed wejściem do domu, schowałam okulary do torebki.
Weszłam zaraz za Hazzą. Tylko gdy drzwi się za mną zatrzasnęły poczułam gulę w gardle. Ten zapach, wszystko co się tak dobrze kojarzyło i te głosy.
-Liam! Ktoś przyszedł- wydarł się Louis, nawet po tak długim czasie pamiętałam ich głosy.
-Może Olivia przyszła ! - zażartował Zayn.
-Spieprzaj - w głosie Blondyna czuć było urażenie, nadal czekał.
Wreszcie w końcu korytarza zobaczyliśmy Liam'a.
-Olivia-mruknął tak jakby do siebie, ale pewnie słyszeli go pozostali.
-Kurwa! Mówiłem że to nie jest śmieszne- wydarł się Niall.
Liam nawet tego nie wytłumaczył, podbiegł do mnie i mocno mnie przytulił.W pewnym momencie myślałam że za chwilę się rozpłaczę. Uroniłam dopiero kilka łez gdy zobaczyłam że Liam płacze.
Spuściłam głowę. Nie miałam pojęcia, że swoim odejściem zraniłam tyle osób.
-Liam! Kto przyszedł? - krzyknął zniecierpliwiony Lou.
-Chodź sam zobaczysz - odpowiedział przez łzy.
-Nie chce mi się, Zayn ty idź.
Usłyszałam odgłos, jakby go uderzył i jak ktoś idzie przez sąsiedni pokój.
Wreszcie wyłonił się Zayn, szeroko się uśmiechnął.
-Louis! Chodź szybko.
Jak reszta Lou pojawił się w hallu. Razem z Malik'iem podeszli do mnie i tak jak Liam , przytulili mnie.
Na razie nie wiedziałam co powiedzieć.
Kilka rzeczy wydarzyło się w tym samym czasie.
-Niall ! - zawołał Harry .
Posłałam mu pełne dezaprobaty spojrzenie, ale on i reszta chłopaków zniknęli za drzwiami kuchni.
Zrobiło mi sie strasznie gorąco, słysząc jak idzie, w pewnym momencie myślałam że za chwilę ucieknę.
Wreszcie się wyjawił . Na mój widok stanął jak wryty , przez co mogłam mu się lepiej przyjrzeć.
Jego włosy sterczały w każdą stronę , pod oczami widniały fioletowe sińce , a w oczach już nie było tych wesołych iskierek co zawsze.
Wyglądał jak człowiek płonący na stosie.
-Olivia...-szepnął i podbiegł do mnie.
Tak jak reszta chciał mnie przytulić, ale wystawiłam rękę, tak by trzymał się od mnie z daleka.
-Nie przyjechałam do ciebie, tylko po moje rzeczy- sprostowałam chłodno i ruszyłam do góry po schodach.
Wiedziałam że szedł za mną, ale dużo mnie kosztowało żeby tak grać.
Tak na prawdę jakaś moja część chciała się odwrócić i wtulić się w niego jak kiedyś, ale druga część wygrała, nawet nie drgnęłam.
Weszłam do mojego pokoju, wszystko stało tu tak samo jak to zostawiłam.
-Proszę nie kończ tak tego.
-Już dawno ty to skończyłeś.
Z dna szafy wyjęłam wszystkie moje walizki . Ale nawet nie zdąrzyłam ich otworzyć.
Poczułam na moich rękach jego dłonie i stanowczo mnie odwrócił w jego stronę.
W jego oczach widać było desperację.
-Daj mi wytłumaczyć, to  nie było tak jak myślisz.
-Nie ważne.
-Ważne , proszę nie zostawiaj mnie. To nie może sie tak skończyć.
-Przykro mi.
-Proszę daj mi minutę.
-Minutę.
Wyjął szybko telefon ze spodni i załadował jakiś filmik, nie miałam pojęcia o co mu chodzi, ale skoro tak chciał wykorzystać swoją minutę...
-To nie było tak jak ty myślisz, zobacz.
Puścił mi nagranie. Było bardzo chaotyczne, szybko odnalazłam Niall'a. Szedł obok Demi, a za nimi kilku ochroniarzy. W pewnej chwili złapała go za rękę, ale on elokwentnie sie wymigał i rozplątał ich ręce. Na tym video sie skończyło.
-Widzisz, prasa wykorzystała tylko ten moment.
-Wiedzieli co wykorzystać.
-O co jeszcze chodzi, nic nie zrobiłem.
-I tak sądze że trzeba to zakończyć.
-Co? Czemu, przecież nic...
-Nie chodzi mi już o to głupie nagranie, żyjemy w dwóch innych światach. Masz za chwilę trasę, a ja będę jak cień chodzić wszędzie za wami.
-Ale Perrie lub Danielle to nie przeszkadza.
-One mają własne życie, są ciągle zajęte. Nie tak jak ja.
-Wcześniej ci to nie przeszkadzało.
-Wreszcie przejrzałam na oczy. Minęła już minuta, chciałabym się spakować.
-Błagam cię, zostań ze mną. Nie mogę żyć bez ciebie, ja nadal ciebie kocham.
-Myślisz, że o to mi chodzi. Że już cie nie kocham. Gdyby tak było, wzięłabym szybko moje rzeczy i wyszła stąd nie zwarzając na ciebie.
-Proszę...
Sama nie wiedziałam co sie ze mną dzieje. Gdy po jego policzkach popłynęły łzy, ugięły się pode mną kolana, nie mogłam znieść tego że to przeze mnie.
Już nie myśląc tak chłodno jak wcześniej, kciukiem wytarłam strużki.
Trochę się do niego przybliżyłam.
-Niall, nie mogę.
-Możesz, proszę tylko o jedną szansę.
Miałam mu odpowiedzieć, gdy coś za drzwiami się poruszyło.
-Zgódź się- szepnął Zayn.
-Zamknij się debilu-włączył się Harry.
Nie zdąrzyłam podejść do nich, a wszyscy wpadli do pokoju.
-To przez przypadek, przechodziliśmy tylko-zaczął tłumaczy ich Lou.
-Nie ważne, słuchaj Olivia. Nie wiem na jakim ty świecie żyjesz, ale moim zdaniem powinnaś dać mu jeszcze jedną szansę.Wiem że to są wasze sprawy, ale on bez ciebie jest nie do zniesienia, może i do ołtarza razem nie pójdziecie, ale zostań jeszcze z nim trochę. To tyle, my wyjdziemy.-skończył swoją 'mowę' Liam.
Tylko gdy wyszli podeszłam do Blondyna.
-Ostatnia?- zapytałam go.
W jego oczach pojawiła się nadzieja.
-Ostatnia.
Zrobiłam teraz coś czego brakowało mi przez ostatni czas. Kierowały mną tylko bodźce, nic więcej. Znów poczułam jego zapach, ciepło, wtuliłam się tak jak kiedyś.
-Przepraszam-szepnęłam, a on tylko pogłaskał mnie po włosach.
Czego się najmniej spodziewałam, właśnie się stało.
Chłopaki , którzy mieli wyjść, teraz wbiegli do pokoju i zrobili grupowego 'niedźwiadka'.
Po kilku minutach wreszcie przestali mnie przytulać.
-A tak w ogóle to co się stało z twoimi włosami? - zapytał Zayn.
-Ładniej mi teraz, nie?
-Nieeee - odpowiedzieli w tym samym momencie, a Niall znów się zaśmiał.
-Dobra, jutro wrócę do starych, nic się nie znacie.
-Ok, to by sobie tu róbcie co CHCECIE , a my idziemy.
-Jedyne czego chce to wygodne łóżko.
Wszyscy wyszli, pozostawiąc mnie znów z Blondynem.
Powieki mi się już same zamykały.
-Dobranoc-podszedł do mnie i pocałował mnie w policzek.
Rozejrzałam się po pokoju, nie miałam pojęcia skąd znalazła się tu moja walizka, którą zostawiłam w korytarzu.
Nawet już jej nie otwierałam , weszłam tylko pod prysznic.
W samej bieliźnie poszłam do łóżka, jednak zanim się położyłam, moją uwagę przykuło małe różowe pudełeczko. Ciekawa, otworzyłam je.
W środku był pierścionek i naszyjnik, które dostałam od Niall'a. Jednak w środku było coś jeszcze- bransoletka. Miała przyczepione tylko kilka charmsów-dwie literki 'N,O', dwa serduszka, kluczyk i kłódkę.
Wszystko pozakładałam tak jak to nosiłam wcześniej.
Po tym jak odłożyłam pudełeczko na stolik nocny, szybko znużył mnie sen.

--------------

Tak! Nareszcie coś napisałam i brak weny mnie opuścił. I jak wam się podoba ?
Przeczytałam kilka razy wasze wszystkie komentarze do tego czy Olivia ma wrócić do Niall'a i jednogłośnie było że TAK , więc proszę bardzo.
To chyba tyle, wracam do wybierania dalszej szkoły , co to ma być że już w marcu mam wiedzieć gdzie idę,pff.
PS:Dziękuję za tylko komentarzy i liczę na tyle samo pod tym rozdziałem :DD
A jeśli się postaracie o 10 komentarzy do środy , dodam nowy w ten sam dzień , czyli śr :))

piątek, 1 marca 2013

Chapter 27 :))


Tego ranka , tak samo jak wczoraj Harry'ego już nie było w domku .
Tym razem już nie szukałam go paranoicznie .
Miałam ostatnie godzinie na podjęcie decyzji , czy wracam do Anglii czy nie . Postanowiłam że się przejdę by zebrać myśli . Wzięłam ubrania i szybko się ubrałam nawet wcześniej nie malując się .
Wychodząc z domu , w drzwiach wpadłam na Loczka .
-Wybierasz się gdzieś ? - zapytał .
-Przywiozłeś mnie tu , żebym się namyśliła , jak dotąd jeszcze nie miałam czasu , więc za kilka godzin przyjdę .
-A co ja będę w tym czasie robił ?
-Zrób coś pożytecznego i się spakuj .
-A potem ?
-Poczytaj książkę ! Nie wiem.
-Haha dobre .
-To może babeczkę na drogę ?
W tym samym momencie otworzył różowe pudełko , które cały czas trzymał . W pierwszej chwili myślałam że są nie prawdziwe , z plastiku czy coś , a gdy wzięłam jedną do ręki okazały się nadzwyczaj miękkie.
Podniosłam kciuk do góry , dając mu do zrozumienia że już idę i właśnie tak zrobiłam .
W drodze do centrum zjadłam to wspaniałe ciastko i pożałowałam że nie wzięłam więcej.
Tak na prawdę nie wiedziałam gdzie mam iść , nie znałam tego miejsca i tutaj też nikogo nie znałam . Poszłam na pobliską plażę , która wydawała mi się najlepszym i najcichszym miejscem na to co planowałam zrobić .
Sama nie wiedziałam co mam zrobić . Z jednej strony , daleko , daleko w głębi serca nadal tęskniłam za Niall'em , za jego dotykiem  , bliskością .
A z drugiej strony bardzo zabolało mnie to co zrobił i co więcej nawet nie widział nic w tym złego .
Siedząc tak czas mijał , a ja tylko przypatrywałam się osobom spacerującym w tą stronę i z powrotem .
Nie wiem czy to tylko podświadomość czy na prawdę cichy głos w mojej głowie , ale po jakimś czasie podjęłam decyzję , już ostateczną .
Pobiegłam szybko z powrotem do naszej chatki , wiedziałam teraz czego chcę . Biegłam nie zważając na ludzi którzy krzywo się na mnie patrzyli , biegłam ile sił miałam w nogach , ale sama w tym sensu nie widziałam . Przecież Harry nie wyjedzie beze mnie i wcale nie musiałam się tak śpieszyć .
Wiedziałam wreszcie jaki jest mój cel , biegłam by go przyśpieszyć i zobaczyć co z tego wyniknie ....


______________________

Macie taki urywek bo ja jestem całkowicie padnięta . Dzisiejszy w-f był straszny ( strasznie fajny ) ale tak się nabiegałam że szok . Potem jeszcze na trening ( chodzę na box :)) i tu tak samo , nwm co oni dzisiaj .
Ale jest dobrze , bo w następnym tyg tylko pon i wt , a potem rekolekcje :D
I jeszcze dzisiaj były u nas dwie szkoły i namącili mi i sama teraz już nie wiem gdzie dalej iść !!!
Ok , zostawiam was sam na sam z okienkiem na komentarz :))

niedziela, 24 lutego 2013

Chapter 26 :*

Po wczorajszym wieczorze , rano byłam ledwo żywa .Nie wiedziałam która godzina i czy Hazza jeszcze śpi , ale nie chciałam wiedzieć . Oczy otworzyłam dopiero wtedy , gdy mój brzuch przypomniał o sobie .Wyszłam z łóżka , by obudzić Loczka , ale go nie było .
-Harry ? - zapytałam , ale odpowiedziała mi cisza .
Wzięłam telefon i wybrałam jego numer , ale dzwonek rozległ się w pokoju . Nie wziął komórki .
Przeszłam przez wszystkie pokoje , ale wyparował .
Miałam nadzieję , że niedługo wróci . Poszłam pod prysznic .

 Coraz więcej razy , gdy spoglądałam w lusterko , tęskniłam za swoimi ciemnymi włosami .Ubrałam się i wyszłam do pokoju , gdzie we własnej osobie Harry , czekał na mnie .
-Musisz mnie tak straszyć ?
-Byłem tylko po śniadanie , nie porwali mnie kosmici - wskazał na stół, na którym leżały dwa talerze .
-Widzę .
Podeszłam bliżej stołu . Nasz śniadanie składało się z gofrów i lodów polanych czekoladowym syropem .
-Czytasz mi w myślach - uśmiechnęłam się do Loczka .
Zjedliśmy śniadanie , podczas którego opowiadał mi jak wczoraj , o planie dzisiejszego dnia .Wszystko brzmiało nieźle , ale miałam nadzieję że dojdzie do skutku .Po skończonym posiłku , założyłam kapelusz i wzięłam torebkę , razem z Haroldem wyszliśmy na zewnątrz. Nasza piesza droga nie była wcale długa . Doszliśmy zaledwie na molo . Tam czekał na nas średniej wielkości jacht . Był przeznaczony nie na więcej jak 5 osób .
Hazzuś znowu mnie zaskoczył . Nie wiedziałam , a nawet bym nie podejrzewała że potrafi prowadzić jacht .
Płynęliśmy dość długa , już zaczęłam się martwić , czy aby nie planuje na tym wrócić do Anglii . Jednak po upływie trzech kwadransów zatrzymał się . W pobliżu nie było żywej duszy , to był jako cel . Nie chciał by nas ktokolwiek zobaczył . Dla postronnego obserwatora na pewno nie wyglądałoby to na dwójkę przyjaciół, tak jak w rzeczywistości .
Sprawdził , czy aby na pewno wszystko co nas otacza jest bezpieczne. Rozebrał się , pozostawiając na sobie tylko szorty i wskoczył do wody .
-Nie dołączysz ? - spytał gdy przez kilka minut przyglądałam mu się .
-Dołączę , ale przy brzegu . Nie chce żeby mnie rekin zjadł .
Zaśmiał się i zanurkował .
Ja również się rozebrałam . Postanowiłam skorzystać z ładnej pogody i się trochę opalić , choć z natury miałam oliwkową cerę .
Gdy Harry po godzinie wyszedł z wody , położył się obok mnie , ale jednak szybko to mu się znudziło . Nie umiał wytrzymać nawet 15 minut .
Skoro jedno i drugie zajęcie już mu nie pasowało , przez następną godzinę zajęty był przeglądaniem TT .
-Wiesz , chyba powinniśmy wracać .
-Czemu ? Mamy cały dzień i jest dopiero 2.00 .
-Tak , ale niedługo będzie niezła burza , a ja nie chce jej spędzić na wodzie .
-Dobra , możemy wracać .
Początkowo myślałam , że leżąc na końcu jachtu podczas drogi spadnę , ale nie było tak źle . Tylko raz się zachwiałam .
Gdy wróciliśmy nad brzeg musiałam się zebrać , gdyż jak to fajnie Hazz ujął "nikt nie powinien nas razem zobaczyć".
-Podasz mi bluzkę? - poprosiłam Loczka , który stał obok niej .
Z tajemniczym uśmieszkiem wziął top i podszedł do mnie . Ale zamiast mi go podać , niby przypadkiem zachwiał się i niby drugim przypadkiem razem wylądowaliśmy w wodzie .
-Harry ! - krzyknęłam gdy wynurzyłam się z wody .
-Co-o-o ? - wręcz dławił się ze śmiechu .
Rzuciłam się na niego i próbowałam go podtopić , ale 'okazało' się że jest silniejszy i nic z tego nie wyszło .
Nasze wodne potyczki trwały dość długo , aż niektórzy ludzie zaczęli się nam przyglądać . Gdy Loczek ogłosił rozejm , zabrałam moje rzeczy i w samym bikini przemaszerowałam drogę z plaży do naszego domku, a Hazz podśmiewając się ze mnie , szedł w bezpiecznej odległości .
Nadal ociekając wodą , weszłam do domu . Chwyciłam pierwsze lepsze ubrania i weszłam do łazienki .
Po zimnym prysznicu byłam coraz mniej zła na Loczka , nawet lekko rozbawiona .
Ubrałam się i wyszłam do Hazzy , który również już był przebrany.
Uśmiechnął się i skinieniem głowy wskazał drzwi .
Skierowaliśmy się do restauracji , gdyż nadchodziła pora obiadu .
Na niebie jak to przewidział Styles , było dość ciemno jak na godzinę 5.
Przez cały pobyt tutaj nie musieliśmy się nigdzie śpieszyć , nigdzie nie musieliśmy być na czas . Tak jak teraz , wolno zjedliśmy nasze zamówione posiłki i wyszliśmy z budynku .
Hazz postanowił wracać okrężną drogą . Mijaliśmy liczne sklepy , różnych ludzi i weszliśmy do parku . Bardzo ładnego parku .
Gdy zamierzaliśmy usiąść na ławeczce , rozpadało się i to dość solidnie .
W którejś chwili Loczek niespodziewanie złapał mnie za rękę i puścił się biegiem w stronę naszego tymczasowego domku .
Tam znaleźliśmy sobie koce i za nimi oglądaliśmy burzę która rozpętała się na zewnątrz . Było tam tak ciemno , że w domku musieliśmy pozapalać światła .
W którymś momencie , po silnym grzmocie , zgasły wszystkie światła, ogarnęła nas ciemność z każdej strony.
-Harry !?
-Spokojnie , pewnie za chwilę to naprawią .
-Mówiłam ci kiedyś , że jedna z rzeczy których się panicznie boję , to ciemność ?
-Nieee .
-To teraz to wiesz .
-Przecież nic ci się nie stanie .
-Coś do mnie podejdzie albo gorzej .
-Nie przesadzaj , przecież nikogo oprócz nas tu nie ma .
-Weź telefon i podświetl swoją twarz .
-Czemu ?
-Chce wiedzieć że to ty .
-Serio ?!
-Tak .
Może i zachowywałam się paranoicznie , ale w młodości za dużo naoglądałam się serialów o duchach i do tej chwili nie mogę o tym zapomnieć . Hazz zrobił to o co prosiłam , chociaż pewnie w środku się ze mnie śmiał . Przyglądałam mu się , kiedy wybuchnie .
Oczy , noc , usta , aż ...
Chwila słabości albo niekontrolowany umysł , nie wiedziałam co się ze mną dzieje . Pięć minut temu pomyślałabym , że całowanie mojego najlepszego przyjaciela , to jest jakiś dobry kawał , ale teraz gdy to się działo , było czymś normalnym i nawet mnie pociągało .
A on ? sam oddawał pocałunki i w ogóle mu to nie przeszkadzało.
Jednak było to coś innego od pocałunków Niall'a . Harry był bardziej dziki i nieprzewidywalny i na pewno nie podobało mi się to bardziej .
Przy wymianie śliny dopiero oprzytomniałam . Puściłam jego loczki i oderwałam się . W głowie mi huczało , nie wiedziałam co zrobić .
-Przepraszam - szepnęłam i odsunęłam się na drugi koniec kanapy .
Zawsze się razem wygłupialiśmy , dokuczaliśmy sobie ,ale nie sądziłam że dojdzie to tak daleko .
-Ej , nic się nie stało , nie przejmuj się , jak chcesz będzie to nasz mały sekret .
-Nie mów o tym jakby to nic nie znaczyło! To się nie powinno stać , moja wina .
-Słuchaj . Wiem że kochasz Niall'a , jakby tak nie było nie widziałabyś w tym nic złego . On kocha ciebie tak samo , więc proszę wróć ze mną . To co tutaj się stało ,nie musi wyjść poza ten teren .
-Ale myślisz że tak łatwo zapomnę ? To będzie mnie dobijać .
-Nie musi , to było tylko chwilowe . W Londynie , nadal będziemy najlepszymi przyjaciółmi , nic więcej . To jak , wracamy ?
-Nie wiem , muszę się jeszcze zastanowić .
W tym samym momencie rozbłysło światło .
Było dość wcześnie , ale i tak czułam się znużona tym całym dniem .
Najbliższą godzinę spędziłam na gorącej kąpieli .
Potem położyłam się na łóżku. Dalej myślałam o tej całej prawie . To było takie dręczące . Wyciągnęłam z torebki MP4 i włączyłam piosenki które zawsze pomagały mi usypiać . Jednak w tym wypadku i to nie pomogło .

---------------------

Muszę się wam przyznać , że myślałam przez ten tydzień o likwidacji bloga . Mam bardzo dużo na głowie . Trzecia klasa już nie jest taka prosta jak poprzednie , dlatego więcej muszę się przyłożyć , by mieć czerwony pasek . Ale postanowiłam , że dotrwam do końca , chociaż miałoby się tu znaleźć 50 rozdziałów , zakończę to opowiadanie :)

A dzisiaj koniec ferii i jutro już piszę trzy sprawdziany i jedną kartkówkę , rzygam tęczą ! ;/ to zabieram się do nauki na ostatnią chwilę :D

PS: Przepraszam że taki krótki , ale jestem świeżo po chorobie .

niedziela, 17 lutego 2013

Chapter 25 :O


Ktoś zaczął okładać mnie po głowie poduszką , a ja na oślep próbowałam oddawać napastnikowi . Jednak pozycja leżąca i dająca się we znaki głowa , utrudniały moje zamierzenie .
-Wstawaj !
Przeklęłam cicho pod nosem i otworzyłam oczy . Zdziwiło mnie że byłam na łóżko , choć jak pamiętam, siedziałam na kanapie .
Usiadłam na łóżku i złapałam się za bolącą głowę , lecz w tej samej chwili ktoś podał mi szklankę z wodą . Podniosłam głowę do góry i tak jak mi się zdawało była to Alexis .
-Która godzina ? - zapytałam ją , gdy jednym susem opróżniłam szklankę .
-Po 8.00 .
-To czemu mnie budzisz , jest tak wcześnie .
-Ale o 3.00 wyjeżdżamy , masz czas by się spakować i zrobić ... co tam jeszcze chcesz .
Pomachałam tylko ręką na znak że rozumiem , ale i tak po kilku minutach wstałam . Gdy tylko się podniosłam na podłogę zleciała mała karteczka .
Rozłożyłam ją i okazało się że została wydarta z jakiegoś notatnika , gdyż z tyłu było kilka słów : na , się , potem , gdy .
Jednak tu o to nie chodziło . Istotna była bardziej pierwsza strona .
*Mam nadzieję że coś pamiętasz z poprzedniej nocy . Gdy się obudzisz, będę na basenie , chciałbym żebyś przyszła .
                                                                                                                     Max*

Skoro miałam jeszcze kilka godzin do wyjazdu , postanowiłam go jakoś wykorzystać . Zanim jeszcze cokolwiek zrobiłam , szybko spakowałam się , choć i tak prawie wszystkie rzeczy miałam cały czas w walizce . Zanim ostatecznie zamknęłam ją , wyjęłam strój na podróż , gdy jak zawsze w moim przypadku będę biegać we wszystkie strony i się nie wyrobie .
Jednak potem i tak ją otworzyłam gdyż przypomniało mi się o kosmetyczce , a skoro potem miałam się malować , to jej włożyć teraz nie mogę .
Nie miałam już nic więcej do robienia , więc przebrałam się w kostium kąpielowy i zakryłam się długą tuniką.
W moje kroki poszli pozostali , razem ze mną poszli na basen .
Josh i Stev od razu wskoczyli do wody . Natomiast ja i Al położyłyśmy się na dryfujących po wodzie matach. Nie widziałam nigdzie Max'a , więc wdałam się w rozmowę z Alexis .Gdy jej chłopak przewrócił jej matę i w ten sposób wpadła do wody , ja tylko przewróciłam się na drugą stronę bym mogła obserwować wejście na basen .
Opłaciło mi się to . Po chwili wszedł Max , od razu odnalazł mnie wzrokiem.
Zeskoczyłam do wody i wyszłam na błękitne kafelki w pomieszczeniu .
-Już myślałem że nie przyjdziesz .
-Ja ? To ciebie nie było .
-No tak , bo wyszedłem na chwilę .
-Bo ?
-Mój brat dzwoni co 5 minut , nawet nie rozumiem co mówi - zaśmiał się .
W tym samym momencie zadzwonił jego telefon . Wywrócił oczami .
Odwróciłam się by wyszukać wzrokiem przyjaciółkę , ale zanim zdążyłam ją zawołać ktoś zakrył mi usta dłonią .
Myślałam że Max wrócił , ale gdy ten ktoś zaczął mnie ciągnąć ku schowkowi , straciłam te wątpliwości .
Gdy drzwi się zamknęły , ugryzłam napastnika i sprzedałam mu kopniaka w czułe miejsce . Szybko dopadłam klamki .
-Czekaj - wychrypiał przez ból .
Znałam ten głos . Przyjrzałam się mu uważniej . Miał czarną bluzę , której kaptur zakrywał całe włosy , a jego szczęka była schowana za materiałem , tak że widać było tylko oczy i nos . Dobrze znałam te oczy .
Zdjęłam kaptur i wypuściłam loczki .
-Przepraszam - wyszeptałam , bo nadal się trzymał za rękę .
-Nic się nie stało .
-Ale po co ta cała szopka Harry , nie mogłeś normalnie do mnie podejść .
-Chciałem cię odszukać w spokoju , bez fanek i paparazzi chodzących za mną krok w krok . A tak poza tym chłopaki też nie wiedzą że tu jestem .
-Czemu , przecież ...
-Nie chciałem nic mówić , bo nie wiedziałem że cie znajdę .
-No właśnie , jak to zrobiłeś ?
-Masz nadajnik w telefonie , tylko cię namierzyłem .
-Tylko - powtórzyłam z ironią .
-Możemy gdzieś pójść , bo  tu dziwnie pachnie ?
-To był twój pomysł , ale dobra chodź do mnie .
Najpierw wyszłam ja , ale zamiast wyjść niezauważona tak jak chciałam , ludzie wytrzeszczali na mnie oczy . Całkiem zapomniałam że jestem w samym bikini . Szybko przemknęłam do windy , gdzie za chwilę zjawił sie Loczek .
Pojechaliśmy do mojego , a raczej w 1/4 mojego pokoju .
-Więc ? - zaczęłam gdy usiedliśmy na kanapie .
-Wyjeżdżacie już ? - zauważył walizki w pobliżu drzwi .
-No tak , mamy zamiar .
-To może lepiej . Proszę wróć ze mną do Londynu.
-Nic mnie tam nie trzyma , wy i tak wyjeżdżacie niedługo w trasę .
Pokiwał głową . Przez dłuższy czas siedzieliśmy w ciszy .
-To może tak . Dam ci 3 dni . Zastanowisz się . Będziesz chciała zostać , sam wrócę . Jeśli będziesz chciała dołączyć do mnie , wrócimy razem .
-Sama nie wiem . 3 dni ?
-Wystarczająco dużo czasu .
-Dobrze , ale wydaję mi się że jeśli ja tu zostanę to reszta tak samo , więc...
-Ale nie powiedziałem że tu zostajemy .
-To gdzie ?
-Zobaczysz na miejscu .
-Nie! Wsadzisz mnie w samolot do Londynu . Ja się tak nie bawię !
Zaśmiał się .
-Obiecuje że tak nie zrobię .
-I tak ci nie wierzę .
-Dobra , jak tak zrobię będziesz wyprostować mi włosy .
-Okej .
Wzięłam rzeczy które uszykowałam wcześniej i poszłam się przebrać .
Harry wiedząc że to długo potrwa , rozłożył się przed telewizorem .
Najpierw musiałam wysuszyć włosy , zrobić makijaż , wyprostować włosy i przebrać się . Gdy byłam gotowa wyszłam do Harolda .
Zdziwił się na mój widok .
-Eeee , nie było cię pół miesiąca , ale chyba bym zapamiętał że masz blond włosy .
-Mam je dopiero od tygodnia .
-Gdy były mokre widać tego nie było . Jeszcze jakieś inne niespodzianki .
-Mam jeden tatuaż - wyszczerzyłam zęby .
Chciał go zobaczyć, więc odsłoniłam szyję .
W tym samym momencie do pokoju wszedł Max , a za nim Al , Josh i Stev .
-Szukaliśmy cię ... - zaczął , ale urwał na widok Harry'ego .
-Harry ? - zdziwiła się Alex.
Nie odpowiedział jej nic . Nadal świdrował wzrokiem Max'a .
Odciągnęłam na bok przyjaciółkę i wytłumaczyłam jej wszystko . Nie mówiła nic , tylko kiwała głową .
-Jasne , jedź , tylko mam nadzieję że jeszcze kiedyś mnie odwiedzisz .
-Na pewno .
Przytuliłam ją . Potem wzięłam torebkę i walizkę i wyszłam z pokoju , a za mną podążał Harry .
Jednak w wejściu zawahał się i wrócił do pokoju . Zwrócił się do Max'a .
-Skoro już tutaj jestem . Niall kazał mi coś ci przekazać , no można tak powiedzieć .
Brunet nie zdążył odpowiedzieć , a loczek już wycelował w jego nos .
Musiał w to włożyć na prawdę dużo siły , bo Max upadł na podłogę , łapiąc się za nos .
Harry wziął mnie a łokieć i zaprowadził do windy .
-Czemu to zrobiłeś ?
-Rano leciały bardzo interesujące wiadomości .
-Może jaśniej .
-Nie tylko to miasto wie , gdzie wczoraj byłaś .
-Ale on nie jest niczemu winny . Pomagał mi tylko .
Zaśmiał się szyderczo .
-Możemy już zakończyć ten temat ?
Pokiwał głową , a winda się otworzyła .
Nie wiedziałam czemu nie założył znowu kaptura , ale śmiało przemaszerował przez hall .
Przed hotelem stałam duża taksówka . Prawdopodobnie cały czas czekała na loczka . Wsiadłam szybko do samochodu , ale Harry bardzo się ociągał . Fanki które go "wytropiły" domagały się wspólnego zdjęcia i autografu .
Wreszcie gdy wsiadł do auta mogliśmy ruszać .
Wiele zrobił bym nie zobaczyła gdzie lecimy .
Lot trwał zaledwie godzinę dlatego dopiero teraz uwierzyłam mu że nie wracamy do Londynu . Wreszcie mogłam zobaczyć gdzie jesteśmy .
-Harry , Jamajka ?
-Fajnie , nie ? - wyszczerzył zęby .
Nie miałam się już o co kłócić , skoro pozwoliłam mu na to wcześniej .
Tym razem nie braliśmy żadnej taksówki , ale Hazza wiedział gdzie idzie i nie miałam pojęcia skąd.
Idąc wzdłuż plaży trafiliśmy do hotelu , albo bardziej domu całego z drewna.
Weszliśmy do niego , bez "zbędnych" formalności .
Harry odstawił swoją walizkę i wyszedł na chwilę , nie tłumacząc gdzie się wybiera . Rozejrzałam się po domku . Będąc w największym pokoju, doszedł do mnie Loczek .
-Ty śpisz na kanapie - powiedziałam od razu , by miał to na uwadze .
-Taak , byłem załatwić żeby donieśli jeszcze jedno .
-Super.
-A teraz jeśli obejrzałaś wszystko możemy już iść .
-Gdzie ?
-Pokażę ci okolicę .
-Okej . Ale czekaj muszę jeszcze się przebrać .
-Dziewczyno zlituj się , ładnie wyglądasz , idziemy .
-W takim razie idziesz sam .
-Dobra - powiedział przez zęby .
Postanowiłam się pośpieszyć .Wzięłam prysznic w ekspresowym tempie i przebrałam się w świeże rzeczy .
Zapinając bransoletkę wyszłam do Loczka .
-Wow , wyrobiłaś się w 20 minut . Rekord ! - w jego głosie słychać było sarkazm .
Przymrużyłam oczy , ale on jedynie zachichotał .
-Jakimś szczególnym planem było to że przyjechałeś w Walentynki ?
-Chciałem ci umilić ten dzień moją obecnością .
-Chyba ci się nie udało .
Pociągnął mnie w stronę stoiska ze słodyczami . Choć nigdy nie mogłam przesadzać z nimi , czułam się jak w raju . Harold nalegał , by w tym dniu wybrać tylko te różowe żelki . A czemu żelki , bo tylko je kochałam .
Zajadając się nowym zakupem , wpadł mu do głowy następny , wspaniały pomysł .
Wielki uśmiech pojawił się na jego twarzy i zaczął biec wzdłuż ulicy .
I tak bym go nie dogoniła , a w tych butach tym bardziej , ale potruchtałam za nim . Nie biegł daleko , zatrzymał się przed klubem , ku mojemu zdziwieniu , klubem karaoke .Nie pytając o zdanie wciągnął mnie do środka .Co prawda uwielbiałam śpiewać , ale można było to porównywać , do odgłosu wyjącej kozy . Znowu zniknął , więc usiadłam na jakimś wolnym miejscu .
Zanim spróbowałam cokolwiek ogarnąć , stałam na scenie ściskając nerwowo mikrofon w dłoni .
Zaczęły lecieć pierwsze melodie , które od razu rozpoznałam . Tą samą piosenkę miałam ustawioną jako dzwonek w telefonie i Hazza oczywiście o tym wiedział . Próbowałam sobie przypomnieć pierwsze słowa piosenki , ale nie mogłam , byłam zbyt zszokowana i to tez nie pozwalało mi trzeźwo myśleć . Na tablicy zaczął widnieć tekst 'JB & Jessica Jerrel-Overboard' , puknęłam się w głowę . Przecież w każdym karaoke musi być tekst .
Zaczynałam ja :
It feels like we've been out at sea,
Oh, so back and forth that's how it seems,
And when I wanna talk you say to me,
That if it's meant to be it will be.

Whoa-oh-oh...

 A skoro nikt nie zaczął mnie wygwizdywać , piosenka bardzo mnie wciągnęła . Po skończeniu usłyszeliśmy gromkie brawa , ale byłam pewna że są bardziej dla Loczka niż dla mnie .
Po zejściu ze sceny , zaczęliśmy szaleć w klubie do rana .

---------------------------------

Rozdział dodaję trochę wcześniej niż zazwyczaj , ale nudziło mi się , a skoro rozdział był napisany to go wstawiłam :) Mam nadzieję że spodobają się wam te 'odwiedziny' ;p i ogólnie całość , bo uważam że jest dość ciekawy :3 ( ta moja skromność:))

środa, 13 lutego 2013

Chapter 24 :*

Cały tydzień spędziliśmy prawie tak samo . Codziennie chodziliśmy na pobliską plażę i spędzaliśmy na niej gorące popołudnia .Serfowanie , opalanie się , nawet wygłupianie się w wodzie , nie znudziły nam się , chociaż powtarzały się monotonnie .Co dzień budziliśmy się z tą samą perspektywą przed oczami i wykonywaliśmy te same nic nie zmienione rzeczy , jednak nadal robiliśmy to z uśmiechem na twarzy .
*13 luty*
Obudziłam się z głośnym krzykiem . Pierwszy raz zdarzyło mi się krzyczeć to samo co we śnie , do tego w tym samym czasie . Pamiętam to straszne spojrzenie .
*Stałam nad wolno płynącą Tamizą . Wpatrywałam się w nią póki coś czarnego nie przemknęło w niej .W tym samym momencie odwróciłam się . Stał za mną Niall , taki jak go zapamiętałam . Był ubrany na czarno , prócz bluzki . Jako jedyna była koloru skóry , a na niej widniało wielkie złamane serce .Cofnęłam się gdy spojrzałam na jego twarz . Była mokra od łez , lecz nie takich normalnych łez . Zamiast przeźroczystych strużek na policzkach , były czerwone strugi , a w oczach było tak samo . Niebieskie tęczówki pokrywała soczysta czerwień.
W pewnym momencie podał mi rękę , ale ja stałam za daleko . Nie mogłam się ruszyć , więc odebrał to za znak że nie chcę . Wyciągałam dłoń jak najbardziej potrafiłam, ale nie mogłam , była to za duża odległość . Popatrzył na mnie ostatni raz i skoczył do rzeki w ułamku sekundy.
Zanim doleciał do tafli wody , owa czarna poświata wystrzeliła w górę i porwała go na dno . W tym momencie zaczęłam krzyczeć -Nieeeee ! *
Tak też było naprawdę .
-Co się dzieje ? - Alexis odskoczyła od łóżka jak oparzona .
Nie mogłam wykrztusić słowa . Steven i Josh przyglądali się nam w milczeniu , chyba z powodu gwałtownej pobudki .
-Przepraszam , zły sen - bezwładnie opadłam na poduszki .
Al wróciła na swoje miejsce obok i przytuliła mnie .
-Tęsknisz za nim -mruknęła .
-Skąd wiesz , że to o nim mi się śniło ?
-Szeptałaś jego imię przez sen .
-Szeptała ? Ja bym powiedział , że gadała sama do siebie - włączył się Stev , ale Alex posłała mu mordercze spojrzenie .
-Za nikim nie tęsknie prócz Sam i nic tego nie zmieni .
-Czyżby ? - uniosła brew .
Wywróciłam oczami . Wyplątałam się z jej objęć i chwyciłam telefon .
Weszłam do łazienki , by w spokoju zadzwonić . Chwilę się zawahałam, ale w ostateczności wybrałam numer Harry'ego .
Sama nie wiedziałam po co dzwonie . Po trzecim sygnale miałam się już rozłączyć , gdy odebrał .
-Halo ? - poznałam jego ochrypły głos .
-Harry ?
-Olivia !Tyle razy dzwoniliśmy , co się z tobą dzieje ?
-Ehm za dużo by gadać .
-Po co dzwonisz o 4 nad ranem , coś się stało ?
-Przepraszam że cię obudziłam , ale zapomniałam o zmianie czasowej .
Harry , chciałam się tylko dowiedzieć czy wszystko u ... was dobrze .
-Jeśli chodzi ci o Niall'a ... to prócz załamania psychicznego , żyje .
-Dzięki , chciałam się dowiedzieć , ten sen . Sama nie wiem .
-Kiedy wracasz ?
-Jeszcze nie podjęłam decyzji , ale na pewno nie w najbliższym czasie .
-Powiedz mi chociaż gdzie jesteś .
-Nie mogę Harry . Zrób coś dla mnie , nie mów mu o tym że dzwoniłam.
-Olivia powiedz ...
-Cześć .
Rozłączyłam się . Dość długą chwilę dochodziłam do siebie . Ale wzięłam się w garść . Szybki prysznic i wyszłam z łazienki .
Ku mojemu zdziwieniu , Stev , Josh i Al byli już ubrani i pewnie gotowi do wyjścia .
-Zlituj się ! Co ty tam robiłaś przez godzinę , za chwilę umrę z głodu ! - Josh pokazowo złapał się na brzuch .
-Możecie już iść , za chwilę do was dołączę .
-Serio ?
-Tak , idźcie .
Josh dopadł drzwi pociągając za sobą Al , która zdążyła mi tylko posłać pełne dezaprobaty spojrzenie .
Spojrzałam na Steven'a , ten tylko uśmiechał się .
-Nie głodny ?
-Poczekam na ciebie .
Wzruszyłam ramionami . Jeśli chciało mu się tyle czekać , to nie mam nic przeciwko .
Zaczęłam chodzić od walizki do łazienki i z powrotem . Stev tylko mi się przyglądał . Nałożyłam lekki makijaż i wyprostowałam niesforne pasma moich blond włosów .
Wreszcie skompletowałam strój i poszłam się przebrać .
W pokoju dołożyłam jedynie buty , czapkę i okulary i byłam gotowa .
-Tak , nic się nie zmieniłaś - zaśmiał się cicho Stev gdy wychodziliśmy z pokoju .
Zamknął je za sobą i skierowaliśmy się ku windzie .
Nie spodziewałam się tego , ale w pewnym momencie chwycił mnie za rękę . Szybko rozplotłam nasze palce.
-Nie mogę cię potrzymać za rękę ? - jego reakcja mnie zdziwiła .
-Oczywiście że możesz , ale mam wrażenie , że dla ciebie znaczy to więcej niż dla mnie .
Pokiwał głową i zaczął nerwowo wciskać guzik windy .
Oparłam głową o ścianę .
-Posłuchaj Olivia , nie wiem co on ci zrobił , bo pewnie nie chcesz o tym rozmawiać , ale ja bym na pewno tak nie zrobił , na pewno bym  cie nie skrzywdził .
Podniosłam wzrok na niego .
-Stev , myślałam że rozumiesz .
-Nie , nadal nie rozumiem .
-Przepraszam , ale nie chce między nami nic zmieniać .
Pokiwał głową .
Przez to wszystko nie zauważyliśmy , że winda już na nas czeka . Weszliśmy do środka .
Droga na plażę zajęła nam mało czasu , jednak w między czasie kompletnie zapomnieliśmy o śniadaniu , które znać o sobie dało dopiero u celu .Przybrałam bardziej wesoły wyraz twarzy gdy dotarliśmy do Josh'a i Al .
Stali na linii , gdzie woda stykała się z piaskiem .
Josh stał za dziewczyną i pocałował ją w policzek , na co ona w rekompensacie zabrała jego kapelusz i zaczęła z nim uciekać . Zatrzymała się dopiero gdy zobaczyła nas .
-Coś wam długo zeszło - uśmiechnęła się promiennie .
-Trochę - odpowiedziałam jej tym samym .
Zdjęłam z siebie ubrania , by zostać tylko w kostiumie .
Okulary jednak zostawiłam .
Gdy Josh i Steven gdzieś się ulotnili , razem z Al zaczęłyśmy spacerować wzdłuż plaży .
Po drodze kupiłyśmy sobie Hot-Dogi , chociaż za nimi nie przepadałam , ten dało się zjeść .
-Trochę szkoda wyjeżdżać ,co ? - odezwała się wreszcie.
-Tak , ale kiedyś trzeba wrócić do szarej rzeczywistości.
-Wracam do Londynu - dodałam po kilkunastu minutach, gdy wracałyśmy już do chłopaków .
-Jedziesz do nich ?
-Nie , kupię jakiś dom , a do tego czasu będę w jakimś hotelu czy coś . Do nich pojadę tylko po rzeczy .
-Nie będziesz spała w hotelach , przecież będąc u nas też można kupić dom .
-Pewnie tak .
-A Steven ? - wskazała na chłopaka w wodzie .
-Sama nie wiem , to tylko kolega .
-Masz wreszcie szansę na normalne życie .
-Dobrze wiesz , że moje życie nigdy nie było normalne .
Zaśmiała się cicho i wzruszyła ramionami .
W tej samej chwili podbiegł do nas Josh i pociągnął nas za ręce bliżej wody . Wziął aparat do ręki i oddalił się od nas .
Uśmiechnęłam się szeroko do zdjęcia , ale Al miała inne plany . Pocałowała mnie w policzek , gdy szatyn robił zdjęcie . Po tym , to my zaczęłyśmy robić im zdjęcia . Kto by się spodziewał , że będziemy się "bawić" aparatem , póki mu się bateria nie rozładuje.
Koło godziny 5.PM , po zjedzeniu obiadu, wszyscy zaczęli się zbierać .
-Coś się stało ? - zapytałam zbita z tropu .
-Josh ! Miałeś jej powiedzieć , że idziemy dzisiaj na imprezę !
-Olivia idziemy dzisiaj na imprezę - chłopak szeroko się uśmiechnął , jednak chwilę potem dostał sójkę w bok od Stev'a .
-Super , jak zwykle dowiaduje się ostatnia .
Wywróciłam oczami i zaczęłam się ubierać .
Gdy doszliśmy do hotelu , przy horyzoncie zachodziło już słońce . Nie chciało mi się wierzyć , że już jutro o tej samej porze , będę możliwe że w samolocie do Londynu . Westchnęłam przeciągle , zwracając przy tym uwagę przechodnia .
Moment później zaczęłam się szykować na wspomnianą imprezę . Na razie nie obchodziło mnie gdzie idziemy i kiedy wrócimy , chciałam korzystać z tego że tutaj jesteśmy .
Dziękowałam Bogu za to ,że jeszcze (chyba) nikt nie odkrył że tu jestem . Na lotnisku w NY , kilka osób zaczęło mi robić zdjęcia , tutaj z inną fryzurą i przeważnie z okularami na nosie pozostaje prawie niezauważalna .
Zaczęłam przeszukiwać moją walizkę i zdziwiłam się , gdy wyciągnęłam z niej cekinową sukienkę . Co prawda pakowałam się w pośpiechu , ale nie pamiętałam żebym ją wzięła , gdyż wisiała jeszcze z metką i czekała na swoją kolej . Nie zauważyłam więcej sukienek , dlatego wzięłam tą ( ale też dla tego że pozostali już na mnie czekali ) . Makijaż już zrobiła i spięłam włosy w wysokim koku . Założyłam sukienkę i pasujące do niej buty w wyniku czego , byłam już gotowa .
W ostatniej chwili , gdy wszyscy wychodzili z pokoju chwyciłam okulary.
Dogoniłam Alexis , która szła z przodu . Jej  krótka , zielona sukienka zaimponowała mi , gdyż Al przeważnie nie chodziła w takich rzeczach . Jedynym niezmiennym elementem były buty , zawsze płaskie .
Zamówiliśmy taksówkę , ponieważ żadne z nas potem nie byłoby wstanie prowadzić auta .
Po dość krótkiej jeździe stanęliśmy pod klubem Crustis*, przed którym już stała dość pokaźna grupka ludzi którzy chcieli się tam dostać . Steven przywitał się z ochroniarzem i weszliśmy do środka , gdzie od razu zdjęłam okulary , przez co jedna z dziewczyn tam będących dziwnie przeszyła mnie wzrokiem .
Nie mogłam uwierzyć , że już jest koniec karnawału , a ja siedziałam w domu jak stara panna z kotem i nigdzie nie wychodziłam .
Usiedliśmy przy jednym ze stolików . Po chwili dołączył do nas Stev z tacą drinków .
Wznosiliśmy toast po toaście . Nie chciałam przesadzić, aby potem normalnie ( jak człowiek ) wrócić do hotelu, dlatego szóstego drinka piła przez resztę nocy .
Niestety tylko ja  tak robiłam . Stev i Josh kiwali się na dwie strony . Zaczęło mi się nudzić , więc poszłam na parkiet .
Wykonywałam dzikie ruchy w rytm muzyki , a po chwili dołączył do mnie jakiś chłopak . Był nieźle zalany , choć młodszy albo w moim wieku .
Mój na pozór normalny taniec zamienił się w erotyczny.
W oczach tego chłopaka oprócz rozmazanego wzroku widziałam że jest nieźle napalony .
Lekko mnie to rozśmieszyło . Ja chciałam tylko się zabawić , ale nie aż tak .
Przy którymś z kolei kawałku , pociągnął mnie za rękę w stronę baru . Wypiliśmy kilka drinków z nieznajomym .
Gdy myślałam że wracamy z powrotem do tańca on ciągnął mnie w stronę wyjścia .Nie miałam nic do stracenia . Zabrałam szybko torebkę z naszego pustego stolika i wyszłam za nim .
Nie było tak jak wtedy gdy wchodziliśmy . Teraz zaślepiły mnie blaski niezliczonych fleszy . Nawet nie widziałam skąd dochodzą , usiłowałam się tylko zasłonić moją małą kopertówką .
Moje myśli zaczęły szybko się przewijać . Dziwnie musiało to wyglądać , gdyż wyszłam z kompletnie nieznajomym chłopakiem , który do tego obejmował mnie niżej niż w pasie .
Ku mojemu zdumieniu okazało się że nie była tam zalany jak myślałam .
Pociągnął mnie w kierunku parkingu . Aparaty nie odstępowały nas na krok.
Nawet w ciemnym samochodzie otoczyli nas ze wszystkich stron .
Chłopak wysłał mi porozumiewawcze spojrzenie i ruszył z piskiem opon .
Cały czas mi się wydawało że skądś go znam ,ale nic mi nie świtało .
Zatrzymał się dopiero przed hotelem w którym do tej pory przebywałam .
-Skąd wiesz że tutaj ? - zdziwiło mnie jego wiedza na mój temat .
-Jesteś mało spostrzegawcza . Od kilku dni mam pokój bok ciebie i twoich przyjaciół .
-Wiedziałam , byłeś jakiś znajomy .
Zaśmiał się cicho . Wysiedliśmy z auta i skierowaliśmy się do windy . Zawahał się przez chwilę , ale to ja wcisnęłam 8 przycisk . Miałam nadzieję że Alex nie będzie miała nic przeciwko temu , że kogoś zaproszę .
W pokoju usiedliśmy na długiej skórzanej kanapie przed telewizorem .
-Skąd znalazłeś się na Islip ? - zapytałam po dość długiej chwili milczenia .
-Z Hiszpanii .
-Hiszpan ? Dość płynnie mówisz po angielsku .
-Nie , nie jestem z Australii , tylko dużo podróżuję .
-Masz życie pełne przygód .
-No nie do końca .
-Nie jesteś za młody na podróżnika ?
Uśmiechnął się pokazując białe zęby .
-Wiele osób tak mówiło , ale nie uważam że 18 lat to mało .
-No wiesz , gdy ciebie jeszcze nie było , chodziło się po świecie .
-20 ? - zaczął strzelać .
-Pff 19 - uśmiechnęłam się szeroko .
-A ciebie skąd cię poniosło ?
-Z Londynu .
-W celu ?
-Poznania reszty świata .
-Twoje oczy kłamią , ale nie wnikam .
Podniosłam wysoko brwi .
-Gdybyś nie była nikim ważnym , tłum paparazzich na pewno by na ciebie nie czekał .
-Każdy ma swoje tajemnice .
-A czy tą tajemnicą jest twoje imię ?
-Olivia Faidley - podałam mu rękę którą uścisnął .
-Max Jeferson .
-Wow , dość znane nazwisko , potomek Jeferson'a ?
-Kto wie , ale twoje nazwisko też gdzieś słyszałem ...
-Przecież nie jestem jedna z tym nazwiskiem - zaśmiałam się nerwowo .
By nie paść ofiarą kolejnych pytań , włączyłam telewizor .
Leciał akurat film Duże Dzieci (Big Kids) , zaczęliśmy go oglądać , co chwile wybuchając śmiechem . Po godzinie poszłam się przebrać w coś wygodniejszego . Oglądaliśmy jeden film pod drugim . Przy którymś wreszcie zasnęłam .

*Kłania się fanka serialu Taniec Rządzi z Disney Channel (ale tylko tego):*
______________
Dobra , właśnie zaczęłam ferie i będę pisać o wiele częściej. Ehm , ehm to chyba tyle :) Komentujcie :*
PS : Przepraszam , że tak długo nie dodawałam , ale miałam drobny problem z internetem .:P mam nadzieję że teraz wszystko będzie okej <3

niedziela, 3 lutego 2013

Chapter 23 :)

  Fajnie jest czasem odpłynąć w krainę snów . To takie miejsce , gdzie nie trzeba się o nic martwić , gdzie sny, dobre lub złe , porywają nas w ich świat . Rzeczy które nas martwią lub smucą , w tym miejscu nie mają żadnego znaczenia . Można to porównywać z alkoholem . Po jakimś czasie nic nie ma znaczenia , tak samo zapomina się co jest ważne , a co nie . Jednak sen pozwala nadal w jakimś stopniu trzeźwo myśleć . Przez alkohol tracimy wszystkie bodźce , zostaje tylko ta beznadziejna słabość .
 Osobiście byłam w pełni za pierwszą opcją . Chociaż kraina Morfeusza , była chwilowym rajem , ale w porównaniu ze stanem w którym nie można się opanować jest czymś lepszym - "porządniejszym" .
W takich chwilach jak ta , dziękuję za to że jest takie coś jak sen . Za to że nie jesteśmy wampirami które nie sypiają . Dziękuję za te kilka godzin w których mogę odłączyć swój mózg od TEJ sprawy .
Choć wiele razy rzucałam się po łóżku i co chwila zmieniałam pozycję , jakoś do rana przetrwałam , a raczej miałam przymusową pobudkę . Chyba w całym pokoju słychać było basowe chrapanie jednego z chłopaków . Mimowolnie powoli otwierałam oczy .Nie chciałam jeszcze wstawać , dlatego przewróciłam się na drugi bok . Ku mojemu zaskoczeniu Alexis już nie spała i szeroko się do mnie uśmiechała podpierając się na łokciu .
-Widzę że też nie możesz spać ? - mruknęłam .
-Od dawna . Nie mogę uwierzyć że Josh wytrzymuje chrapanie Steven'a - zaśmiała się cicho .
-To Stev ? Choć z drugiej strony gdyby był to Josh , pewnie byś się przyzwyczaiła .
-Po jakimś czasie - podsumowała .
-Dobrze że ja tak nie robię całą noc - wywróciłam oczami .
Al pokręciłam przecząco głową , ale nie wytrzymała i zaczęła się śmiać .
-Żartuje ! - wytłumaczyła .
-Ej ! Już myślałam że mnie też słychać w nocy w całym hotelu .
Jeszcze raz wyszczerzyła zęby i wstała z łóżka . Śledziłam każdy jej ruch.
Najpierw owinęła się szlafrokiem i podreptała do swojego wczorajszego plecaka.
Wyjęła z niego mały notesik i wyrwała kartkę . Zaczęła coś pisać na niej . Gdy skończyła , położyła ją na końcu łóżka chłopaków .
-Co napisałaś ? - zapytałam z ciekawością .
-Że zostają sami , bo my idziemy zaszaleć .
-Podoba mi się ten plan - wygięłam usta w ironicznym uśmiechu .
-To wstawaj i ubierz się , póki nie wstali . Potem nam nie dadzą wyjść .
Zrobiłam to o co prosiła . Z szafy , w której teraz znajdowały się moje ubrania , wyjęłam spódniczkę i obcisłą bluzkę na ramiączkach .By nie wyglądać w tym i marynarce dość tandetnie założyłam martensy pasujące do bluzki .
Włosy związałam w luźnego koka , tak że te krótsze włosy zwisały swobodnie .
Nałożyłam delikatny makijaż i byłam gotowa do wyjścia .
Choć to wszystko robiłam płynnie , musiało mi zająć dość dużo czasu .
Alexis stała przy framudze drzwi i lekko tupała nogą o podłogę , przy czym jej luźne spodnie delikatnie falowały.
Różnica między naszymi wyglądami była od razu widoczna . Choćby wziąć pod uwagę fryzurę i makijaż . Ona miała włosy związane z tyłu głowy i zero makijażu, ja bym tak nigdy nie wyszła na ulicę . Nie chodziło tu o wygląd , ale mnie to po prostu nie pasowało .
Jej strój również się różnił od mojego . Luźne bluzka i spodnie , nawet buty nie były zasznurowane . Hmm... każdy jest inny .
Moje przemyślenia , szybko przewinęły się przez moją głowę i więcej nimi sobie nie kłopotałam głowy .
Dałam znak głową że jestem gotowa i razem wyszłyśmy z pokoju , zostawiając śpiących chłopaków .
Skierowałyśmy się do windy .Płynęła w dół łagodnie , bez żadnego dźwięku .
Zatrzymałyśmy się na samym dole . Przechodząc przez hol , można było zobaczyć mało licznych ludzi , którzy śpiesząc się gdzieś jedli poranny posiłek.
Nie wiedziałam skąd u mnie taka nagła zmiana , ale do każdego mijanego przechodnia uśmiechałam się szeroko . Była to chyba zasługa cudownej pogody, która nigdy nie traciła na sile w Islip .
Przed hotelem na dłużej zatrzymałyśmy się  przed mapą miasta . Zapamiętałyśmy wszystkie miejsca , które można by było odwiedzić .
Najpierw skierowałyśmy się do pobliskiej kawiarni . Zjadłyśmy dość duże ciastka z budyniem i owocami w środku . Na cały dzień kupiłyśmy wody mineralne , które teraz leżały wygodnie w naszych torbach .
Do końca nie przyzwyczaiłam się do dolarów , których nie zostało mi dużo . Na zatłoczonej ulicy znalazłam Kantor . Wiedziałam , że albo teraz albo z zakupami mogę się pożegnać . Wymieniłam 1500 funtów na dolary.
Alexis chyba bardzo chciała mi poprawić humor , który nie był taki jak dwa dni temu .Najpierw zaciągnęła mnie do znienawidzonej przez nią kosmetyczki .
Moje paznokcie zostały zrobione według kolorów moje dzisiejszego stroju , ale i tak byłam przekonana , że długo będę do nich powracać . Al krzywiąc się i pod nosem mrucząc coś do siebie , również poddała się "zabiegowi" i na jej paznokciach widniał zwykły czerwony kolor . Wiedziałam że robi to tylko dla mnie i po powrocie je zmyje , ale i tak było fajnie .Następnym jej celem , był ciągnący się tylko wzdłuż jednej alejki targ . Nie było to zwykłe skupisko straganów , ale też wiele różnych atrakcji .
Szczególnie zaciekawiła nas wielka szkolna tablica . Chodziło o to by ją samodzielnie zaprojektować .Z powodu braku pomysłu , zaczęłyśmy grać w kółko i krzyżyk . W kilku miejscach ją pomazałyśmy. Następnym tego punktem było lub można było zrobić sobie koło tego zdjęcie w wybranym przebraniu . Zbliżało się południe , dlatego założyłyśmy tylko "szkolne" koszule podany przez dwie starsze panie . Prawdopodobnie ktoś z ich rodziny , albo i nie - dziewczyna koło 16 lat zaproponowała że zrobi nam zdjęcie . Zdjęłam okulary , a Al została w swoich . Do zdjęcia wysunęłam język , a moja przyjaciółka zrobiła minę zbitego psiaka . Pstryk ! . Zdjęcie zapisało się na moim telefonie . Zdjęłyśmy koszule i ruszyłyśmy dalej. Usiadłyśmy na chwilę na ławeczce .
Za namową brunetki wstawiłam zdjęcie na TT . Momentalnie pojawiło się baaaardzo dużo komentarzy etc . Postanowiłyśmy że przeczytamy je później .
Podniosłam wzrok z nad telefonu . Pierwsze co zobaczyłam to studio tatuaży .
Nie wiedziałam czy to znak , ale pociągnęłam Alex właśnie w tamtym kierunku .
Nie wiedziała o co chodzi i patrzyła się na mnie pytającym wzrokiem . Wiedziałam że nie lubi tatuaży,uważa to za "marnowanie skóry".
Weszłyśmy do środka .
-Chyba żartujesz ? -podniosła brwi i założyła ręce .
-Czemu nie , nowe doświadczenie - uśmiechnęłam się zachęcająco .
-Nie . Jeśli chcesz rób , ale mnie w to nie wciągaj .
-Jeden , mały . - próbowałam ją przekonać .
Pokręciła głową z mina zwycięzcy .
Wzięłam katalog , który podał mi tatuażysta . Wcale nie zamierzałam korzystać z niego , ale w czasie przewracania kartek myślałam jaki ma być .
Jako pierwszy zawsze chciałam zrobić napis . Pierwsze co mi się nasunęło to Never Lose Hope (nigdy nie trać nadziei ) . Zawsze należałam do osób które najpierw robią , a potem myślał i z takim sposobem znalazłam się na czarnym fotelu .
Tatuażysta uśmiechał się zachęcająco . Zdjęłam marynarkę ukazując moją szyję . To właśnie tam miał być tatuaż . Pierwsze dotknięcie maszynki z moja skórą wydawało się o wiele mniej bolesne niż to sobie wyobrażałam . Można było się do tego przyzwyczaić .
Po skończeniu napisu , chciałam więcej , wręcz wytatuować całą rękę czy plecy . Jednak niechętnie zsunęłam się z fotela z perspektywą wrócenia tu w niedługim czasie.
Zapłaciłam za dziarę i poszłam pokazać ją Alexis .
Stanęłam przed wielkim obrazem przedstawiającym , jak mi się zdaje - zboże , na który Al przyglądała się .
Stwierdziła że jest ładny , ale sama by nie chciała .
Pewnie gdyby była tu Sam , podzielałaby moją opinię .
Super , kolejna osoba za którą tęsknie .
Założyłam marynarkę i wyszłam z przyjaciółką .
Nie wiedziałam czy to przez ten tatuaż czy przez zmianę środowiska , ale czułam potrzebą kompletnego zmieniania siebie . Czy akurat to było coś czego potrzebowałam , tego nie wiem , ale chciałam spróbować.Moim kolejnym punktem był fryzjer , a raczej blond włosy , coś tak banalnego , ale może na prawdę zmienić.
Nie chciałam przez moje niecodzienne zachcianki Alexis nudziła się , dlatego następne 2 godziny spędziła na zakupach , a ja u fryzjera .
Po tym czasie spotkałyśmy się pod kawiarnią w której wcześniej jadłyśmy . Z początku nie mogła mnie poznać . W okularach i z innymi włosami wyglądałam jak nie ja .
Moją uwagę przykuła grupka chłopaków , koło 17-18 lat na rowerach . Nie byłoby nic w tym dziwnego , ale jeden z nich przeszywał nas wzrokiem na wylot .Wzruszyłam ramionami i zaczęłyśmy iść na przód . Wtedy wszyscy podjechali do nas i za torowali nam drogę . Choć było to dziwne posunięcie z mojej strony , nie bałam się . Wręcz przeciwnie - byłam ciekawa .
Weszłyśmy do budynku , a potem do naszego pokoju .
Chłopaków tam już nie było . Postanowili pewnie postąpić tak samo jak my . Zostawili karteczkę : jesteśmy na basenie .
Obie wysoko podniosłyśmy brwi i wzruszyłyśmy ramionami . Nie chciałyśmy do nich dołączyć , gdyż byłyśmy wykończone dzisiejszym dniem . Dochodziła godzina 5.00 PM . Zaczęłyśmy zajadać frytki kupione przed chwilą w McDonaldzie . Przy okazji oglądałyśmy MTV , przełączając co jakiś czas na BBC 1 .
Chłopaki przyszli dopiero po godzinie 8 .
Znałam moich kolegów z klasy aż za dobrze . Przyszli kompletnie zalani . Brunetka zaczęła ich totalnie ochrzaniać , ale do nich nic nie docierało . Pomogłam jej wreszcie , prawie , że przywiązać do łóżka .
Z naszego zaplanowanego seansu filmów nic nie wyszło . Nie mając nic do roboty , po kolei wzięłyśmy prysznic i położyłyśmy się na łóżku . Al kończyła książkę , a ja do kompletnego odpłynięcia w krainę Morfeusza , słuchałam piosenek z MP4 .


--------------------------------

Nie za bardzo mi wyszedł . Wiem . Te ostatnie 2 tygodnie ( czyli poprzedni i następny) mam na serio pod górkę , co dzień kartkówki i sprawdziany . Nie wyrabiam się . Dzisiaj znalazłam trochę czasu , tzn. nie mogłam od 6.00 spać , więc wzięłam laptopa i coś nastukałam , ale sądzę że jest do dupy itp . W piątek zaczynają mi się ferie ( nareszcie) sooo rozdziały będą lepsze i częściej dodawane :D

sobota, 26 stycznia 2013

Chapter 22 :}




Obudziłam się na kanapie w pokoju . Już miałam z przyzwyczajenia odwrócić się by spojrzeć w niebieskie oczy Niall'a ale jego ze mną nie było . Był tysiace kilometrów ode mnie . Podniosłam się do pozycji siedzącej i poprawiłam szorty w które przebrałam się w nocy , gdyż temperatura zaczęła mi przeszkadzać .
Odszukałam w torebce telefon . Była godzina 09.20 . Wstałam wreszcie z kanapy i poszłam do toalety . Ogarnęłam się w mozliwy sposób i wyszłam z niej i również pokoju . Na samym początku nie wiedziałam gdzie iść , ale wychodząc z pokoju wpadłam na chłopaka mojej przyjaciółki . Musiałam zadrzeć do góry głowę , by spojrzeć mu w oczy.
-Hej Josh . - w mój uśmiech włożyłam jak najwięcej energi ale i tak wyszedł z tego grymas .
-Cześć Oliv , jak samopoczucie ?
-Lepiej być nie może - odparłam z przekąsem .
Uśmiechnął się tylko ukazujac idealnie białe zęby i razem ze mną poszedł do Alexis , która szykowała śniadanie .
Tam od razu , doszła do mnie Al . Niosła dwie filiżanki , jedną mi podała , a wolną ręką mnie przytuliła . Wolnymi łykami wypiłam kawę ,  podczas gdy Alex i Josh toczyli dyskusję . Nie miałam pojęcia o czym , gdyż całkowicie się wyłączyłam .
Siedziałam przy oknie , myśląc o mojej najbliższej przyszłości .
Przyjaciółka musiała powtórzyć dwa razy moje imię bym się ocknęła .
-Nom ? - zapytałam zdezorientowana .
-Pytaliśmy czy nie pojechałabyś z nami w jedno fajne miejsce - spytałam mnie brunetka tak jak małe dziecko , które nie chce się ruszać od swoich zabawek.
-Jakie miejsce ?
-Oderwałabyś się od ... tych przykrych rzeczy . Na prawdę będzie fajnie .
-Jakie miejsce ? - nie dawałam za wygrana .
-Wyspa Islip , na północny-wschód od NY .
-Mogę pojechać - westchnęłam zrezygnowana , bo wiedziałam że i tak nie mam co robić , więc zostaje mi pojechać .
-Super ! - ucieszyła się dziewczyna .
-Wyruszamy za chwilę , tylko powiem Steven'owi że może już schodzić .
-Czekaj , czekaj . Już za chwilę ?
-No tak , bo byliśmy przekonani że sie zgodzisz , jesteś spakowana , dlatego co nas dłuzej tu trzyma .
-Steven ?
-A to druga rzecz do wyjaśnienia - zarumienił sie Josh .
-Jeszcze powiedz że to Steven z Londynu .
-Tak , to on .
-Co on tu robi ? - zaciekawiło mnie co mój 'adorator' ze szkoły robi w NY .
-Trochę nie chodziłaś do szkoły , a my w tym czasiem razem z nim przeprowadziliśmy się tutaj . Więc , za pół godziny wyjeżdzamy .
Moje myśli na chwilę oderwały się od Blondyna , ale gdy się przebierałam mój telefon zadzwonił i Niall dał o sobie znać .
Po kilkudziesięciu jego telefonach , przestałam patrzeć na ekran komórki kto dzwoni .
Kilka rzeczy które wyjęłam do tego czasu , przez krótki pobyt tutaj , włożyłam je na powrót do walizki . Jednocześnie wyjęłam z niej ubrania na dzisiaj .Gdyż od dawna w Londynie nie było okazji i pogody do założenia krótkich szortów , dzisiaj postanowiłam skorzystać z ładnego i bezchmurnego nieba .
Zapinając ostatniego guzika od koszuli , do mojego pokoju wszedł Steven . Nie widziałam go zaledwie ponad miesiąc , a zmienił się nie do poznania . W nosie i uszach miał srebrne kolczyki . Jego krótkie włosy zastąpiła długa grzywa prostych włosów . Na samym początku zaczęło mi się wydawać , że jego włosy są jakby jasniejsze , ale doszłam do wniosku że to tylko złudzenie .
Szeroko się uśmiechnął .
-Hej Stev , Nowy Jork lepszy niż Londyn ? - zaczęłam .
-Wiesz ... na samym początku był remis , ale jak okazało się że zabawisz tu dużej , jakoś Nowy Jork zaczął górować - zaśmiał się  , a ja wywróciłam oczami.
-Pomóc ci ? - zapytał , gdy chwyziłam bagaż .
-Jasne .
-Co ty tam masz ? - zapytał gdy w rękach już trzymał walizkę .
-Każdego dnia trzeba ładnie wyglądać - dla żartów poprawiłam włosy .
-Tyle lat minęło , a ty się nadal nie zmieniłaś .
-No co , przecież nie będę paradować w brudnym dresie -żachnęłam się .
-Tak jak wtedy gdy jechaliśmy na obóz . Założyłaś 15-centymetrowe buty i wchodziłaś pod górę . Komiczny widok - zaczął się śmiać .
-Ej ! To było 3 lata temu , nie do wiary że pamiętasz ! - dołączyłam się do jego donośnego śmiechu .
Mój telefon ponownie zadzwonił . Gdy szybko odrzuciłam połączenie , Steven badawczo na mnie spojrzał , ale o nic nie zapytał .
Bez słowa opuściliśmy pokój . Okazało się że już tylko Alexis na nas czeka .Pospieszyła nas i razem zjechaliśmy windą na sam dół .  Skierowaliśmy się w stronę czarnego Mercedesa Josh'a . Chłopaki zapakowali bagaże ,a my z Al przyglądałyśmy się ich poczynaniom z odległości . Gdy już miałam wsiadać , moją uwagę przykuła taksówka . Nie chodził mi o auto , tylko o kogoś kto z niej wysiadał . Wysoki chłopak , który miał strasznie podobne włosy do Hazzy , nie mogłam tego osądzić na 100 % gdyż stał tyłem i rozmawiał z facetem przy wejściu do budynku . Byłam przekonana że moja wyobraźnia płata mi figle i po prostu tęskinie za przyjacielem .
Wyrzucając tę myśl z głowy wsiadłam do samochodu z przyjaciółmi. Wyjechalismy na ulicę , podaczas gdy Steven włączył radio . Czas leciał bardzo szybko . Jechaliśmy autostradą , głośno sie śmiejąc i co rusz opowaidając jakieś zabawne historie . Josh i Steven siedzieli z przodu , przez co ja i Al siedzaca koło mnie mogłyśmy wymieniać porozumiewawcze spojrzenia .
W pewnym momencie , gdy nadal się śmiałam , dobiegły mnie pierwsze melodie LWWY .Juz się nie śmiałam , a dziura w moim sercu dała o sobie znać .
-Wyłącz to ! - prawie krzyknęłam do Steven'a .
-Czemu ?
-Wyłącz to - powtórzyłam .
-Dobra , ja też nie lubię tych gejów , ale nie tak nerwowo .
-To nie są geje ! - powiedziałam przez zaciśnięte zęby .
-Sory , zapomniałem że akurat jeden z nich jest twoim chłopakiem.
Zaczęłam spazmatycznie oddychać . Pewnie gdybym stała koło niego , rzuciłabym się , ale samochód utrudniał ruchy .
Spuściłam tylko głowę . Wiele wysiłku włożyłam w to by łzy napływające do oczu , nie rozlały się po policzkach .
Zobaczył jak zareagowałam na jego wypowiedź . Nic już nie powiedział . Wyłączył radio , ale i tak Josh trzepnął go w głowę .
-Josh , mógłbyś stanąć przy jakimś barze - zapytała Al chłopaka .
Pokiwał głową . Nie jechaliśmy jeszcze pełnych 15 minut , ale samochód zszedł powoli na pobocze . Zatrzymaliśmy się przy barze " Muszlka " . Najwidoczniej byliśmy już blisko celu naszej wycieczki . Miejsce nie było wcale zatłoczone . Gdzieniegdzie tylko siedzieli podróźnicy odpoczywajac po długiej drodze i pojąc kawę .Zajęliśmy miejsce i od razu Alexis poszła zamówić dla nas .
Nie pytała się nas o zdanie , ale każdego z nas znała dość dobrze , by ocenić nasze kulinarne gusta .
Wróciła z dużą tacą . Dla chłopaków wzięła Hamburgery z dużymi frytkami . Dla siebie wielką tortillę i małe frytki . Moje gusta ograniczały TAKIE rzeczy , więc dostałam sałatkę z kurczakiem i obok truskawki z lodami .
-Lody zawsze poprawiają humor - puściła mi oczko .
Nie rzucała słów na wiatr .Już niedługo potem , mój smutek uciekł . Skończyliśmy posiłek i kontynuowaliśmy naszą podróż . Już bez radia , powróciliśmy do opowiadania żartów i historii .
Po 2 godzinach jechaliśmy już obok plaży , by nieopodal zatrzymać się przed pokaźnym hotelem .
Od razu po wysiadzięciu z auta , jak na elegancki hotel przystało , dwóch brunetów ubranych w uniformy , zabrało nasze walizki , a jeden zaparkował samochód . Pełna klasa .
Każde z nas było zmęczone długą podróżą . Josh i Stev szybko załatwili formalności przy recepcji . Nie było wielu miejsc w budynku , gdyż hotel był na prawdę ... nonszalancko przyjemny.
Przy machoniowej ladzie , gdy chłopaki rozmawiali z recepcjonistką , ta uśmiechnęła się w naszą stronę i wręczyła Steven'owi kluczyk . Wjechaliśmy windą na 3 piętro .
Nasz pokój mieścił się na samym końcu korytarza po lewo . Nie znaleźlibyśmy go , gdyby nie boj który cały czas za nami podążał , pchając wózek z bagażami .
Weszliśmy do wielkiego pokoju . Był bardzo przytulny , ale zachował też wiele z elegancji i przepychu , który panował w hotelu niczym z okresu baroku .
Jednak jedna  rzecz w pomieszczeniu mnie zaniepokoiła . Były tylko dwa łóżka małżeńskie , a nas była czwórka . Przypomniałam sobie tajemniczy uśmiech recepcjonistki i zaczęłam się śmiać .
Wszyscy na mnie spojrzeli jak na wariatkę .
-Dali nam taki pokój , bo myśleli że jesteśmy dwoma parami - wytłumaczyłam im.
-Właśnie , jak to będzie - zaczęła Alexis .
-Ja śpie z tobą , chłopaki razem i każdy szczęśliwy - zasugerowałam .
Josh i Steven odsunęli się od siebie , jakby chcieli zaznaczyć że ta opcja odpada.
-Nigdy ! Sama z nim śpij - oburzył się Josh .
-Ja ? chyba śnisz .
-Ej , nikogo nie ugryze - wtrącił się Stev z kpiącym uśmieszkiem .
-Ja jestem za propozycją Oliv - wtrąciła Al i dała mi sójkę w bok .
-Czyli przegłosowane - uśmiechnęłam się do nich .
Zrezygnowani poszli rozpakować bagaże , z Al zrobiłyśmy to samo .
Po godzienie postanowiliśmy włączyć któryś z licznych filmów .
Trójka moich kompanów jednogłośno wybrała Piłe 7 . Zrezygnowana usiadłam w rogu kanapy z poduszką w ręce . Film był dla mnie tak straszny , ze prawie cały czas spędziłam ukrywając się za poduszką . Josh , Stev i Al na okrągło się śmiali z tych momentów , które u mnie przyprawiały dreszcze .Film się skończył , gdy słońce zdąrzyło już zniknąć za choryzontem . Za oknem drogę przyświecały tylko liczne latarnie i wielkie szyldy pobliskich budynków .
Zabrałam wszystkie potrzebne mi rzeczy i pobiegłam do łazienki , gdy reszta mozolnie wyłączała " kino " . Nie chciało mi się spać , ale nie chciałam też czekać w kolejce .
Gdy w wannie spędziła pół godziny , zaczęli się do mnie dobijać . Jak zagrozili że otworzą drzwi , sprawnie wytarłam ciało i przebrałam się w piżamę z satynowym szlafrokiem na wieżchu . Uśmiechnęłam sie i wyszłam do pokoju , gdzie od razu zaczęli się przepychać kto teraz wejdzie .Alexis wykorzystała sytuację i tym razem to ona zamknęła się tam na następne 40 minut .
Wyjęłam z torby z małymi zakupami , które zrobiliśmy po drodze ,zielone i duze jabłko . Przez telefon weszłam na TT . Nie wiem co mnie do tego pociągnęło , ale z 79.000 obserwujacych został zaledwie 15.000 .Wiedziałam że tak będzie .
Zaczęłam przeglądać wiadomości do mnie . Jedna szczególnie mnie zainteresowała .Nie była to setna wiadomość w której ktoś mnie wyzywał . "Niall to bardzo przeżywa , nie mieszam się w wasze sprawy , ale nadal cię kocha " .
Pod spodem było zdjęcie . Z daty umieszczonej w prawym , górnym rogu wyczytałam że był to dzisiejszy dzień . Było to zdjęcie z wywiadu . Liam , Lou , Zayn i Hazz z czegoś sie śmiali , a Niall miał spuszczoną główę .
lekko mnie to zdenerwowało , bo przez to że on jest smutny nie wrócę do Londynu i nie rzucę mu się na szyję .
Wyłączyłam telefon i odłożyłam go na stolik nocny .Zanim Al wyszła z łazienki zamknęłam już oczy i ułóżyłam się do snu .
"Życie za oknem też powoli gasło , by rano na nowo odżyć ."
----------------------
Zajrzyjcie do zakładki : HEROES ! Tam będzie dłuższy opis , dwóch nowych postaci czyli Steven'a i Josh'a :3 .